Kaynak transferi ve borç yükünü gelecek neslin taşıması sorunu

Ansiklopedi sitesinden

Dış borç ödeyen nesil ürettiği bir kısım kaynakları borç ödemek için karşılıksız olarak ihraç ettiği için, borcun yüküne katlanır. Ancak alınan borçlar ülkede borcun faizini aşan miktarda üretim artışına sebep olacak şekilde kullanılmışsa ödemeyi yapan nesil artık kayıpta değildir. Çünkü alınmış olan borç sayesinde toplum daha büyük bir milli gelire sahip olur ve bu milli gelirdeki fazlalık borcun faizinden başka anaparayı da ödemeye yetmektedir. Bununla beraber, alınan borcun faizini aşan miktarda üretken bir biçimde kullanılmış olan borçlarda bile, borcu ödeyen nesil için bazı güçlükler çıkabilir.Herşeyden önce üretimi artmış oln kaynaklar özellikleri gereği pek ihraç edilmeyen ürünler olabilir. Dış borçlanmada ikinci güçlük anapara vadesinin bir tek yılda toplanmasıdır. Bu durumda borç faizini hafifçe aşan bir üretim fazlası, ihraç kabiliyeti olsa bile, vadesi gelmiş anaparanın tümünü bir yılda ödemek için yeterli olmayabilir. Bunun tek çaresi, borcun anapara geri ödeme taksitlerinin daha uzun bir dönem faiz ile karışık olarak yayılmasıdır. Dış borçlanmanın geleceğe dönük yapısı olduğu için uzun vadeli projelerin finansmanında kullanılması ve borcun da bu sayede borcu alan nesil tarafından ödenmesi sağlanabilir.Dış borçlarda borç yükünün gelecek nesillere aktarılmasının sebebi, dış borç faiz ödemelerinde karşılıksız döviz çıkışı olduğu için yurtiçi kaynakların azalmasıdır. Gelecek kuşaklara yüklenen külfeti dış borçların kullanım şekli belirler. Eğer borçlanma yoluyla elde edilen kaynaklar verimli yatırımlarda kullanılmışsa ve yurt içi finansman kapasitesi genişlerse gelecek nesle devredilen borç yükü önemli değildir. Çünkü borcu karşılayacak yani borcun ödenmesi için gerekli ihracat artışını sağlayacak üretim kapasitesi yaratılmıştır.